سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)

صفحه اصلی / دومین همایش ملی امیدآفرينی، پايداری اجتماعی با رویکرد محرومیت زدایی

تاثیر تعداد فرزندان بر سلامت روانی و جسمی زنان در دوران میانسالی

نویسندگان :

زهرا شیرانی¹ مریم اله دادیان² شمیلا مشرف³

1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد فلاورجان 2- دانشگاه آزاد اسلامی واحد فلاورجان 3- دانشگاه ازاد اسلامی واحد فلاورجان

کلمات کلیدی :

سلامت زنان،تعداد فرزندان،سلامت روانی،سلامت جسمی،میانسالی

چکیده :

مقدمه:سلامت روانی و جسمی زنان در دوران میانسالی یکی از دغدغه‌های مهم نظام‌های سلامت و سیاست‌گذاران اجتماعی است. در این میان، نقش تعداد فرزندان به‌عنوان یکی از متغیرهای اجتماعی ـ زیستی، مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. با این حال، شواهد موجود در این زمینه پراکنده، گاه متناقض، و وابسته به بسترهای فرهنگی و اقتصادی هستند. هدف این مطالعه، مرور نظام‌مند و تحلیل انتقادی مطالعات جهانی و منطقه‌ای در زمینه تأثیر تعداد فرزندان بر سلامت زنان میانسال است روش کار: پژوهش مروری به‌صورت نظام‌مند و با پایبندی به اصول طراحی شد. جستجوی مقالات از سال ۲۰10 تا ۲۰۲۴ در انجام شد. PubMed، Scopus، Web of Science، Google Scholar، SID پایگاه های پس ازجستجوی اولیه و نهایی، مطالعات باکیفیت انتخاب و بر اساس معیارهای ورود و خروج مشخص تحلیل شدند. داده‌ها به‌صورت ترکیبی (کمی و کیفی) مورد بررسی و طبقه‌بندی قرار گرفتند. یافته ها:یافته‌ها نشان دادند که تعداد فرزندان می‌تواند اثر دوسویه بر سلامت زنان داشته باشد. فرزندآوری متعادل (۲–۳ فرزند) در بستر حمایت اجتماعی و اقتصادی، با کاهش خطر افسردگی، فشار خون بالا، و برخی سرطان‌ها (پستان، رحم) همراه است. در مقابل، نداشتن فرزند یا فرزندآوری زیاد، با افزایش خطر اضطراب، افسردگی، بیماری‌های متابولیک، سندرم فرسودگی و کاهش کیفیت زندگی در میانسالی همراه بود. متغیرهایی همچون حمایت همسر، اشتغال، سطح تحصیلات، و کیفیت روابط خانوادگی نقش تعدیل‌کننده و میانجی مهمی در این رابطه داشتند. نتیجه گیری :یافته‌ها حاکی از آن است که فرزندآوری نه‌تنها یک عامل زیستی، بلکه پدیده‌ای روان‌اجتماعی است که پیامدهای سلامت زنان را در میان‌سالی تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. این نتایج می‌توانند به سیاست‌گذاران حوزه سلامت زنان در طراحی مداخلات زمینه‌محور، آگاهانه و فرهنگی‌متناسب کمک کنند. همچنین لزوم انجام مطالعات طولی، میان‌فرهنگی و مبتنی بر داده‌های بومی، بیش از پیش احساس می‌شود.