سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)

صفحه اصلی / دومین همایش ملی امیدآفرينی، پايداری اجتماعی با رویکرد محرومیت زدایی

افزایش سن ازدواج در جوانان و تأثیر آن بر کاهش تعداد فرزندان و پایداری اجتماعی

نویسندگان :

فاطمه محمدی¹ مریم اله دادیان²

1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد فلاورجان 2- دانشگاه آزاد اسلامی واحد فلاورجان

کلمات کلیدی :

افزایش سن ازدواج،تعداد فرزندان،فرزند آوری

چکیده :

چکیده مقدمه : افزایش سن ازدواج در جوامع مختلف، به ویژه در کشورهای در حال توسعه مانند ایران، به عنوان یکی از عوامل مؤثر بر کاهش نرخ باروری شناخته می‌شود. این مطالعه به تحلیل و تبیین رابطه میان سن ازدواج و تعداد فرزندان در ایران می‌پردازد و همچنین عوامل اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی مؤثر بر این روند را بررسی می‌کند. یافته ها: افزایش سن ازدواج به طور معناداری با کاهش تعداد فرزندان در خانواده‌ها مرتبط است، به طوری که خانواده‌هایی که در سنین بالاتر ازدواج کرده‌اند، تمایل کمتری به داشتن فرزندان بیشتر دارند. این روند می‌تواند ناشی از افزایش سطح تحصیلات زنان و تمایل آن‌ها به فرصت‌های شغلی و استقلال مالی باشد که موجب تأخیر در ازدواج و کاهش تمایل به فرزندآوری می‌شود. همچنین، ورود زنان به بازار کار و تأمین مالی خانواده‌ها، آن‌ها را از فرصت کافی برای فرزندآوری محروم کرده و به تأخیر در تصمیم‌گیری برای ازدواج و فرزندآوری منجر می‌شود. افزایش هزینه‌های زندگی، مسکن و آموزش فرزندان نیز خانواده‌ها را به سمت کاهش تعداد فرزندان سوق می‌دهد. عوامل فرهنگی و اجتماعی، به ویژه در نسل‌های جوان‌تر، نیز در این روند نقش دارند. روش کار:این تحقیق به صورت یک مرور نظام مند و علمی طراحی شده است.جستجوی مقالات از سال ۲۰۱۵تا۲۰۲۵در پایگاه های معتبر شامل Pubmed_googl scholar_Sid انجام شد.پس از بررسی ۲۰ مقاله بر اساس معیار های مشخص ۸مورد به صورت کمی تحلیل شد. نتیجه‌گیری:افزایش سن ازدواج به عنوان یک عامل مهم در کاهش نرخ باروری در ایران شناخته می‌شود. این روند می‌تواند به عواقب اجتماعی و اقتصادی گسترده‌ای منجر شود، از جمله پیری جمعیت و چالش مربوط به تامین اجتماعی. واژگان کلیدی:افزایش سن ازدواج ،تعداد فرزندان ،فرزند آوری ،کاهش نرخ باروری،بازارکار