سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)

صفحه اصلی / دومین همایش ملی امیدآفرينی، پايداری اجتماعی با رویکرد محرومیت زدایی

تحلیل روان‌شناختی گذار از رنج به پایداری درونی با تکیه بر حکایت «پیر چنگی» مثنوی معنوی و نظریه‌های معنوی در روان‌شناسی معاصر

نویسندگان :

فاطمه زینالی¹ کامران پاشایی فخری² پروانه عادل زاده³

1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز 2- دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز 3- دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز

کلمات کلیدی :

پیر چنگی،معنویت روان‌شناختی،تاب‌آوری،رنج درونی،امید

چکیده :

پژوهش حاضر با هدف بررسی فرایند گذار از رنج درونی به پایداری روانی در پرتو مفاهیم عرفانی ـ روان‌شناختی شکل گرفته است. حکایت «پیر چنگی» از مثنوی معنوی مولانا، به‌عنوان متنی رمزآلود و معنابخش، با تأکید بر تجربه‌ی فقر، طردشدگی، و بی‌هویتی آغاز می‌شود و در ادامه، با بروز دعوتی درونی و اتصال به امر قدسی، به بازسازی درونی و آرامش وجودی ختم می‌گردد. این پژوهش با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی، ضمن بهره‌گیری از نظریه‌های معنویت‌گرای معاصر در روان‌شناسی، به‌ویژه آموزه‌های تحول درونی، دعا، و نیروی ذهن مثبت در آثار کاترین پاندر، تلاش دارد نشان دهد که چگونه زبان عرفانی مثنوی می‌تواند در تحلیل فرایند امیدآفرینی و ارتقاء تاب‌آوری روانی مؤثر باشد. یافته‌ها حاکی از آن است که گذار درونی شخصیت پیر چنگی، با سازوکارهایی چون بیداری روح، تحول درونی، تسلیم شهودی و ارتباط با منشأ الهی، قابلیت تطبیق با رویکردهای معنویت‌محور روان‌شناسی را داراست. این هم‌سخنی عرفان اسلامی و روان‌شناسی معنوی، امکانی برای تبیین فرایندهای پایداری روانی در بستر ادبیات عرفانی فراهم می‌آورد.