سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)

صفحه اصلی / دومین همایش ملی امیدآفرينی، پايداری اجتماعی با رویکرد محرومیت زدایی

نقش گردشگری بومی در محرومیت زدایی و امید آفرینی در جوامع روستایی ایران

نویسندگان :

هلیا شکری پور¹ حمیده صادری اسگوئی²

1- دانشگاه تهران 2- دانشگاه تهران

کلمات کلیدی :

گردشگری بومی،محرومیت زدایی روستایی،مشارکت محلی،نظریه امید،توانمند سازی جوامع محلی

چکیده :

گردشگری بومی به عنوان یک راهکار نوین و پایدار برای توسعه روستایی و کاهش فقر، در سال ‌های اخیر توجه پژوهشگران و سیاست ‌گذاران را به خود جلب کرده است. این مطالعه با هدف بررسی نقش گردشگری بومی در کاهش فقر و ارتقای امید اجتماعی در مناطق روستایی انجام شده است. روش تحقیق، توصیفی- تحلیل است و داده ها و اطلاعات با مراجعه به منابع کتابخانه ای شامل کتب و مقالات مرتبط با موضوع پژوهش گردآوری و تحلیل شده است. در این میان، نمونه روستای پالنگان به عنوان نمونه ‌ای شاخص از ظرفیت ‌های گردشگری بومی ایران در مطالعات تطبیقی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ‌ها نشان می ‌دهد که گردشگری بومی، در صورت حمایت نهادی، آموزش مناسب و مشارکت فعال جوامع محلی، می ‌تواند به طور مؤثری در کاهش فقر چند بعدی، ارتقای سرمایه اجتماعی و تقویت توانمند سازی مردم نقش ‌آفرین باشد. این پژوهش بر اهمیت تدوین سیاست ‌های یکپارچه، توانمند سازی جوامع و بهره ‌گیری از فناوری ‌های نوین برای توسعه پایدار گردشگری بومی در ایران تأکید دارد.